بلکه خاالی شویم!!!

متنفرم از فرت و فرت چایی و قهوه خوردن موقع امتحانا و پشت بندش، عوارض دیوانه کننده IBS

متنفرم از آلپرازولام و زولپیدمهایی که واسه خفه کردن insomnia دوره ی امتحانا میخورم و افاقه نمیکنن...

متنفرم از اون لحظه ای که سر امتحان فقط هاله ای از مطالب جلو چشمام رد میشن، به خاطر بی خوابیهایی که کارآییم رو به سمت صفر میل دادن...

متنفرم از اون حس پوچی بعد امتحانی که شب تا صبح واسه اش بیدار موندم و خستگیش تو تنم مونده...

متنفرم از تمام روز بعد امتحان

متنفرم از نفسی که انقدر جلوش ضعیفم...

متنفرم از اون لحظه ای که فکر نمره ی امتحانای قبلیم میاد سراغم و به خودم نگاه میکنم و میبینم هنوز نصفه امتحانای کوفتی مونده

متنفرم از اون لحظاتی که موقع حرف زدن نمیفهمم چی میگم به خاطر بیخوابی های پشت سر هم... و اطرافیانم نمیفهمن به خاطر بی خوابیمه و میذارن به پای خنگی!

متنفرم از اون لحظه ای که بعد امتحان میام خونه و ازم میپرسن چیکار کردی و من میگم داغون و اونا هم یه نگاه خاص، که چرا با این همه خوندن اینطور باید بگی!

متنفرم از آذر و دی و اردیبهشت و خرداد، که کم کم 5 کیلو اضافه میکنم، صورتم رنگ آرایشگر نمیبینه و تو آینه حالم از خودم بهم میخوره

متنفرم از اون روزایی که درد قاعدگی با هیچ مسکنی خفه نمی شه و مجبورم ساعتها بتمرگم، شرشر از درد عرق کنم و همچنان به رو خودم نیارم و دختر خوب و درس خونی باشم

متنفرم از آذر و دی و اردیبهشت و خرداد، که همه کار و زندگی باید تعطیل باشه، کلاس زبان رو هی غیبت بخورم بی خودی و تو اتاقم لای کتابا کپک بزنم

متنفرم از اینکه پیش هرکی از حال ناخوشم گفتم، هی یادآوری کرد تازه اول راهی

متنفرم... متنفر...

+در رابطه با پست قبل پیام خصوصی دادند که هههه، تازه اول راهی و جوگیر، یا اینکه گفتن هنوز سختیش رو نکشیدی رمانتیک بازی از یادت بره و... واقعا برام جالب بود که تعداد پیامای خصوصی از عمومی بیشتره!

باید حضورتون عرض کنم که

همچین درد نکشیده و جوگیر و فلان نیستم... صد البته که سختی رشته ما از چند سال قبل قبولیمون شروع میشه

و قطعا شمایی که اینطور اظهار فضل میفرمایی، حتی یه اپسیلون از درس خوندن واقعی و سختیش چیزی نمیدونی

بهتره وبلاگ من رو، که صرفا هدف اولم از ساختنش خودم هستم ببندی و با فانتزیای دنیای خودت حال کنی :)

آنا...